Vreselijke knagende honger. Er ging nauwelijks een dag voorbij, dat ik niet dacht:
“O, God, ik zou een half jaar van mijn leven geven voor een bord warme, gekookte aardappels.”
Na bittere teleurstellingen en hoop die de bodem werd ingeslagen, putten we weer nieuwe moed. En op het eind buitelden de gebeurtenissen over elkaar heen.
Adolf Hitler pleegde zelfmoord op 30 april 1945.
Op 5 mei kwam de buurman, de heer Van Gooi, met het bericht: “Duitsland heeft gecapituleerd. “
We konden het nauwelijks bevatten, we hadden zo lang vertwijfeld en wanhopig gewacht.
Na de bevrijding gingen we in Alkmaar langs de weg staan om de Canadezen te zien binnentrekken. We wilden ze samen met de inwoners van de stad begroeten. Het was bloedheet en we moesten heel lang wachten. Eindelijk kwam een Canadees regiment begeleid door de klanken van een militaire kapel langs marcheren. We juichten onze bevrijders toe.
‘Dankzij onze liefde en de vriendschap met Margot konden we de verschrikkingen doorstaan. ’ Herbert Lebram met zijn vrouw Ursula (links) en Margot Lesser na de bevrijding, 1945.