Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

5 maart 1945 zondag

Vandaag is Maartje jarig. We hebben een klein potje voor haar gekocht en dat mocht ik geven. Ze heeft ook een tegel van Holland gekregen. We zijn niet lang gebleven, want de kachel rookte zo bij Oma en daar kan Greet niet tegen.

Over het offensief van Montgommery wordt het stilzwijgen bewaard. De koningin (Wilhelmina) is in Brabant geweest. Ze heeft met de illegale werkers in de steden gesproken en ze ontvangen. Ze heeft haar corsage afgedaan en op het graf gelegd van vermoorde illegale werkers. Alles is met de grootste piëteit behandeld, geen luidruchtigheid. Toch waren er diverse muziekcorpsen aanwezig om H.M. een ovatie te brengen. Een ondergedoken Joodse vrouw bracht H.M. een bloemenhulde.

Het weer is iets omgeslagen, het is een beetje nevelig en de zon wil niet doorkomen. Vast is komen te staan, dat het bombardement in Den Haag een schromelijk misverstand is geweest. De Engelse regering heeft haar leedwezen betuigd, zal een onderzoek instellen en de schuldigen hieraan zullen gestraft worden.

Het is ook een ontzetting geweest. Arm Haags volk. De kerken hebben een beroep gedaan op de mensen, om kleding, meubilair enz., maar wat bezit een totaal verarmd volk als wij nu nog? Maar wij zullen de handen ineenslaan en kijken wat we kunnen doen.

26 maart 1945 maandag

Churchill is in Wezel geweest. Op nog geen 50 meter afstand ontplofte er een granaat. Mongommerys troepen maken flinke vorderingen. Generaal Eisenhower en Prins Bernhard hebben een decreet uitgevaardigd voor de illegale werkers om niet zelf het initiatief te nemen en de tijd af te wachten voor het sein. De berichten zijn zeer bevredigend.

We zijn bij Mimi en Opa en Oma Draak geweest. Overal met het grote nieuws van onze mogelijke bevrijding. We gingen welgemoed naar huis en hebben lekker gegeten.

27 maart 1945 dinsdag

Vanmorgen uit geweest, vanmiddag uit geweest en nu gaan we nog even weg. We hebben net gegeten, radijsjes waar ik dol op ben, brood en gebakken aardappelen. De berichten zijn gunstig en er is erg veel groene politie in de stad. Er wordt ook veel auto gereden. Het geheel geeft een zeer onrustig beeld van alles.

28 maart 1945 woensdag

We gaan vandaag niet uit, het regent en het is koud. Ik zeur wel steeds van, la, la, maar het kan nu niet. Daarbij komt dat Greet een geweldige pijn in haar

294