Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

Ik krijg een ware krullenbol en een lekkere ondeugende toet. Het is nu al heel gewoon dat ik loop, toch gaat het nog niet gewoon. Ik doe het met stijve knieën en vallen dat ik doe! Soms bezeer ik me lelijk, dan pakt Cor of Greet mij gauw op en word ik afgekust. Ik zeg zo leuk Có of haas in plaats van kaas en punning in plaats van pudding. Jantje zeg ik ook en kindje.

25 juni 1944 zondag

Vandaag was het prachtig weer. Er is flink geschoten en we kregen zelfs een keertje luchtalarm. De hoogovens in IJmuiden zijn gebombardeerd. Ook krijgt Duitsland nog steeds zijn portie. In Roemenië de petroleuminstallaties enz.

We zijn vanmiddag op stap geweest naar de zuidelijke wandelweg. Daar zijn diverse huizen afgebroken en een groot deel van de mooie bomen is omgekapt. Ik heb naast mijn wagentje gelopen en had niet veel zin om er weer in te gaan en heb dan ook deerlijk gehuild toen het zo ver was. Het is half negen en ik lig net in mijn bedje. Dat komt omdat wij laat hadden gegeten. Cor had nog twee bloemkolen gekregen a f. 1.50 en toen hebben we bloemkool gegeten en daarna wilde Cor mij niet direct in bed leggen.

26juni 1944 maandag

Cherbourg is gevallen. Het Russische offensief neemt geweldige afmetingen aan en Italië gaat met rasse schreden. De Duitsers hebben tot het laatst hun stellingen verdedigd. Er waren bunkers, die 40 meter in de grond zaten en die muren hadden van twee meter dik. Men moest om de Duitsers te verdrijven, stokken met dynamiet door de schietgaten naar binnen werpen. Het was in Cherbourg een hel.

Tante Gerrie is vandaag geweest. Haat man en zoon zaten beiden in Amersfoort. Haar man is echter vrijgekomen. Met een gemillimeterde kop en uitgehongerd kwam hij naar huis. Nadat ze eerst in Haarlem in de gevangenis hadden gezeten, werden ze overgebracht naar Amsterdam vertelde Tante Gerrie. Daar hebben ze drie weken in de gevangenis gezeten. Op een morgen om half elf was het appèl en vader en zoon werden op transport gezet, zwaar geboeid naar Amersfoort. Daar hebben ze in een barak moeten staan tot half zeven zonder eten of drinken. Daarna helemaal ontkleden, toen een ijskoude douche in de buitenlucht, niet afdrogen, weer geheel naakt naar een andere barak, waar een hoop vuile hemden op de grond lag. Men kreeg twee minuten om een hemd uit te zoeken en aan te doen. De ene was te klein, de andere te groot. Weer naar een andere barak, waar vuile broeken en jasjes op de grond lagen. Twee minuten om zich een jas en een broek uit te zoeken. Mijnheer L. die nogal groot is kreeg een heel klein jasje, dat heeft hij toen met een ijzerdraadje dicht gemaakt. Voor het minste of geringste kreeg men slaag met een gummiknuppel en niet zo zachtzinnig.

182