Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

was zelfs nog kletsnat. Ze was zo onder de kap vandaan gelopen. De kwestie was deze: de invasie was geproclameerd (openlijk bekend gemaakt), iedereen was er vol van. Er werd opgebeld van alle kanten en we moesten dus wel aannemen, dat het inderdaad zo was. Het is ook zo. Men is geland in Normandië. noo ooo vliegtuigen en iooo schepen, groot en klein. Het begin is er dus, iedereen was er vol van en toen Cor en Greet thuis waren, was het een telefoongerinkel van jewelste. Heel Holland wist dat de invasie er was en dan pas voel je wel wat je aan de Hollanders hebt, allemaal dezelfde vrijheidsgeest.

Ook in mijn kleine oortje werd steeds gefluisterd, dat de lang verwachte invasie was ingeluid. Wij hopen het aller, allerbeste. Als een razende hebben Greet, Cor en Joke zich op de werkzaamheden in de kelder geworpen en werkelijk hij was vandaag voor een zeer groot gedeelte klaar.

7 juni 1944 woensdag

Oma van Hinte is vandaag 74 jaar. Eerst was er sprake van dat Greet en Cor niet zouden gaan. Toen, dat ik mee zou gaan. Beide plannen werden verworpen en Greet ging alleen. Ze ging vroeg om ook vroeg weer thuis te zijn.

Ik ben een beetje lastig. Ik heb zo’n last van mijn tandjes. Plukkie is ook een beetje ziek, morgen komt bij hem de dokter. Greet bracht taart mee en lekkere koekjes. Ik riep maar, koeke, koeke. Ik kreeg twee zandkoekjes, anderhalf speculaasje en een stuk van een taartpunt, en nog wilde ik meer en riep maar koeke. Toen liet Cor mij het lege bordje zien. Ik moest dus aannemen dat er inderdaad niets meer was. Daarna zijn we gaan eten, wat soep en brood met tomaten. We hebben de open haard even aangedaan, want het is ontzettend koud. Om half acht lag ik in bed en sliep dadelijk.

De invasie neemt grotere vormen aan. Men is al 15 km in Frankrijk en Caen is in geallieerde handen. Pétain heeft een rede tot het Franse volk gericht. Men heeft hier een Duitser dood geschoten en in Haarlem één verdronken; beide benen waren vast gebonden. Hier in Holland zijn vandaag weer 24 mensen terecht gesteld. Het doodvonnis is al voltrokken. Zo blijft het maar aan de gang. Vught is in allerijl leeggehaald en evenals het strafkamp Amersfoort.

8 juni 1944 donderdag

We zijn om half vijf nog even op stap gegaan, dat kwam omdat de dokter bij mij moest komen en Cor moest nog even een boodschap. Ik ben een beetje hangerig en zeurderig de laatste dagen. Daarbij zit ik steeds met mijn handjes in mijn mondje. Dokter heeft mij helemaal onderzocht en geconstateerd dat ik opgezette keelkliertjes had. Ik had waarschijnlijk keelpijn gehad en daarbij opgezette kliertjes overgehouden. Dokter denkt dat het vanzelf weg zal gaan. Mocht dit

174