Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

één, want ik mag niet meer hebben. Toen mijn sneetje op was, wees ik naar mijn bordje, dat ik meer wilde. Ik kreeg toen een koek en mocht wat op de grond kruipen. Ik kan nu zo lekker plagen, ik ben zo goed als zindelijk overdag. Wanneer ik pas van mijn potje kom, dan zeg ik eh, eh, en doe net alsof ik moet plassen. Wil Cor mij dan pakken, dan draai ik mij om en wil snel vluchten. Dat gaat niet altijd en het wordt een stoeipartij van belang.

Greet is weer erg ziek geweest, astma. De dokter heeft haar ’s nachts weer een injectie gegeven. Cor heeft lichte griep en ik ben er ook niet vrij van. Ik heb steeds een lopend neusje. De wind is komen opzetten en honderden Amerikanen zijn vanmorgen over gevlogen. Ook gisteravond en vannacht zijn er ik weet niet hoeveel vliegtuigen over getrokken. Ze hebben vanmorgen flink geschoten en ook vanmiddag toen ze terug kwamen werd er ontzettend geschoten. Twee Amerikanen kwamen plotseling te voorschijn en het publiek vluchtte van de straten. Daarna verdwenen ze weer in de wolken. Rusland zit in Tsjecho Slowakije en heeft daar de Tsjechische vlag geplant. Odessa staat in lichterlaaie. De Russen omsingelen daar de Duitsers. Het ziet er slecht uit voor de Duitsers. Misschien komt er nog nieuws.

Tweede Paasdag 1944 maandag

Greet en Cor zijn iets beter. Mijn neusje loopt nog wel een beetje, overigens voel ik mij goed. Cor heeft mij vanmorgen achter in het zonnetje gezet. Daar heb ik zowat een half uur gezeten. Toen begon het mij te vervelen en wilde ik naar binnen. Ik heb wat over de grond gekropen en daarna ben ik tot vier uur gaan slapen. Toen ik op kwam heb ik twee sneetjes brood gegeten. Plukkie had een stuk koek gestolen en dat heb ik gevonden en ook lekker opgegeten. Oom Kees kwam nog even met zijn vrouw en ik mocht aan zijn horloge luisteren. Ik wilde het hebben en zei maar this, this en he, he. Ik kreeg het natuurlijk niet. Ik heb daarna met een koord gespeeld, totdat ik een plasje moest doen. Ik zag er uit van die koek, neen, het was gewoon bar. Greet heeft mij gewassen en naderhand Cor nog eens. Ik heb ook met Tante Maartje door de telefoon gesproken en ik zei heel vrij ta door de telefoon en eh, eh alsof ik wilde zeggen: wat is dat nu.

Er is weer nieuws. Odessa is gevallen. De Duitsers hebben het ontruimd. We hebben vanmiddag luchtalarm gehad en er is even geschoten.

16 april 1944 zondag

Greet was nog steeds niet goed en daarom moest mijn dagboek wachten, maar nu is ze aardig opgeknapt en hopen we dat het goed zal blijven. Cor en Greet hoesten beiden nog heel erg, maar die hoest moet slijten. Het was vanmorgen om zeven uur prachtig weer en we besloten stevig te ontbijten en heerlijk te gaan wandelen.

157