Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

30 maart 1944 donderdag

Vanmorgen ben ik met Greet wezen wandelen. Het zonnetje was heerlijk, maar de wind blijft fris. We hebben eerst twee worstjes gehaald voor Plukkie, want visjes zie je niet meer en hij moet toch wat hebben. Die worstjes voor de poes, ja, eigenlijk zijn ze voor menselijke consumptie, kosten 25 cent per stuk, ze zijn ca 8 cm lang. Eén worstje heeft hij al op. Cor heeft vandaag opgebeld naar dierenbelang, om te vragen naar Dikkie en het kleine kreng. Ze hebben beide een spuitje gehad en zijn dus dood. Greet heeft er nog even om gehuild.

We hebben heerlijk gewandeld, Greet en ik. En op mijn terugtocht naar huis viel ik in slaap en wel achterover, zodat ik lag te zonnebaden. Toen is Greet weer met me de Apollolaan op gereden en heb ik heerlijk geslapen, daarna zijn we naar huis gegaan, heb ik lekker gegeten en toen heb ik nog even in mijn bedje geslapen.

31 maart 1944 vrijdag

Het is niet zulk mooi weer. Af en toe schijnt de zon en het is tamelijk fris. Ik heb vanmorgen weer een lekker schoon jurkje aan gekregen, licht, en dan zie ik er zo lief uit. Ik krijg eerdaags een strik in mijn haar, want het begint lang te worden en het valt voortdurend voor mijn oogjes. Ik kan toch zo heerlijk kussen. Dan smak ik met mijn lipjes en dat betekent kussen. Ik heb vanavond weer heerlijk met Greet en Cor mee gehapt. Ik had een bordje pap gekregen en Greet en Cor hadden een warm hapje. Daar moest ik ook wat van hebben. Ik kreeg een heel klein stukje vlees in mijn hand en dat is zo heerlijk hartig. Ik beet er hele kleine stukjes af.

De krant is vanavond één en al wanhoop. Minister Goebbels heeft geschreven en Mussert heeft geschreven, allemaal om de bevolking bang te maken voor het communisme. De Russen zitten in Roemenië en een ander gedeelte vlak bij Tsjecho Slowakije. Zij dringen dus zeer sterk op en het gaat er lelijk uit zien. Al de hogere NSB’ers hier hebben hun domicilie gekozen in Deventer. Daar zitten zij achter de IJssel linie en dus niet direct zo gevaarlijk. Daar is ongenoegen over bij de leden van de nsb die dit laf vinden en nu hun eigen boontjes moeten doppen. Onze auto is in beslag genomen en wordt waarschijnlijk verbeurd verklaard. Greet en Cor zijn vanmiddag op stap geweest om te kijken of daar nog iets aan te doen is. Het is de ene narigheid na de andere. Vrouw Ohrbach, de moeder van mevrouw Elias is vannacht weggehaald met nog meer half Joodse mensen. Zij hoefde geen ster meer te dragen, maar was niet Arisch verklaard. Nu is zij weggehaald en Greet en Cor hoorden vanavond de auto met het transport vertrekken. Zij gaan rechtstreeks naar Theresiënstad. Dit is een stad waar bevoorrechte Joden mogen blijven. Een mens van 78 jaar, van Otto en Else gescheiden, overleeft dit niet. Zij zal haar kinderen wel nooit meer terug zien.

155