Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

dat ze daar in de tuin kwamen. Wat te doen, goede raad is duur. Greet is er ontzettend verdrietig van. Zij kan zo moeilijk afstand doen van iets dat haar toebehoort. Het is zeer akelig. Plukkie is er nu nog alleen en ook hij mist ze en miauwt door het huis. Ze zouden ze niet afmaken, maar och Dikkie was al oud. Greet moet er niet aan denken. Het geeft haar pijn in het hart. Toen Greet huilde heb ik haar even nagedaan. Ik dacht dat het een grapje was. Maar Greet heeft de hele dag echt verdriet gehad.

Ik heb lekker drie ronde biscuitjes gehad en ik had er mijn maaltijd mee willen doen. Dat ging echter niet en toen ik mijn brood moest eten was ik zo kwaad dat ik het uit mijn mond op de grond gooide. Ik kreeg van Greet een tik op mijn hand en daarna was het huilen. Naderhand hebben we nog lekker gekroeld (gevrijd) en om acht uur ben ik naar bed gebracht.

De Vesuvius in Italië is gaan werken en heeft gloeiende lava naar beneden gespuugd. In allerijl worden de kleine plaatsen geëvacueerd en de Engelsen moeten hiermee ook rekening houden. In Amerika is het ook verschrikkelijk koud. Net zo koud als hier.

21 maart 1944 dinsdag

Eerste lentedag, bar koud en het sneeuwt. Ik heb vanmorgen vlak bij Plukkie gestaan en hem geaaid. Hij doet mij niets. Plukkie heeft ook een beetje heimwee. Hij zoekt in het hele huis naar de twee katten. Wij kunnen nog steeds niet op straat, het is geen weer. Het stormt en het hagelt. Ik begin nu duidelijk te maken, wanneer ik een plasje moet doen. Dan zeg ik: eh, eh. Ik krijg dan een beetje een kleur en soms begrijpen ze me. Niet altijd, want als ik een koekje wil, dan zeg ik ook eh, eh en dan wijs ik en zeg nog eens die of soms in het Engels, this.

Ik ben een heel mooi meisje. Een paar grote blauwe ogen, een lekker ondeugend mopsneusje. Mijn haartjes worden heel dik en krullend, daar wordt dan ook steeds fatsoen in gebracht. Mijn jurkjes worden een beetje kort dat wil zeggen met mijn luier. Ik krijg nu af en toe een broekje aan, dat staat kittig, want ik heb lekkere, dikke, stevige beentjes. Ik wil niet graag in mijn box en als ik er uit ben, dan steek ik mijn armpjes in de hoogte en dan moeten ze mij maar pakken. Niet altijd lukt dat. Greet heeft mijn kousjes en diverse andere kousen gestopt, zo van de ene stop op de andere, want kousen zijn er niet. Je kunt eenheidskousen krijgen, maar daar zit geen model in en ze zijn ook nog niets waard. Je kunt ook kousen krijgen die f. 50,- kosten en daar begint Greet ook niet aan. Dan maar weer een stop er bovenop. Er zal toch wel eens een einde aan komen?

Groente was er weer niet vandaag, maar er is een pakje uit Brabant gekomen met spek en groene erwten en veldsla die wij morgen zullen stoven.

Hitler heeft de minister president van Hongarije Horthy?, bij zich ontboden.

150