Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

een paar brokjes konijn en ik vond het heerlijk. Steeds als het op was zei ik, eh en die. Dat betekent dat ik nog meer lust. Ik kreeg een beentje om aan te kluiven, tot zeven uur hebben we zonder verduistering gezeten. Het was zo gezellig. Toen liet Cor de gordijnen zakken. Ik werd uitgekleed en daarna naar bed.

De Duitsers zijn vannacht boven Londen geweest en hebben brandbommen en zware explosieve bommen laten vallen. Er zijn talrijke slachtoffers. Ook zijn de Engelsen naar Duitsland geweest en hebben daar dezelfde hel aangericht. In Rusland gaat het hard. Finland heeft een laatste waarschuwing en zal bij niet capituleren niet gespaard worden.

16 maart 1944 donderdag

Vandaag weer luchtalarm, wat gelukkig niet zo lang duurde. We zijn er nog steeds niet uit geweest, want het blijft maar koud. Dokter heeft dan ook geadviseerd thuis te blijven, aangezien Greet en Cor beiden erg hoesten. Ik ben wel helemaal opgeknapt en ik eet weer heerlijk. Ik heb vanavond drie sneetjes brood gegeten. De Tommies zitten al weer in de lucht. Men zegt dat in Duitsland tweederde van de grote plaatsen is verdwenen.

77 maart 1944 vrijdag

Het is zonnig weer, maar nog steeds koud en de dokter die hier juist even voor Greet was, vond het beter dat ze niet op straat gingen. We zijn dus maar weer thuis gebleven. Ik ben dol op crackers. Vierkante biscuitjes moet ik niet meer hebben. Ik schuif ze met mijn hand weer weg en zeg: die, die. Van Cor krijg ik geen ander koekje en dan begin ik te gillen. Dat is natuurlijk niet lief. Cor gaat me dan afleiden, bijt zelf in mijn koekje en houdt het mij dan weer voor. Ik houd voet bij stuk, maar ik krijg ook geen ander koekje en dan begin ik er op het laatst maar aan.

Amerika heeft Finland een waarschuwing gestuurd, om toch deze kans aan te grijpen. Finland wordt anders onder de voet gelopen. Finland heeft hierop opnieuw onderhandelingen aangeknoopt. Ook de koning van Zweden spoort Finland aan op de voorstellen van de Sovjet in te gaan. De besprekingen zijn verdaagd tot dinsdag.

18 maart 1944 zaterdag

We zitten zo goed als zonder kolen. Half Amsterdam zit in de kou en het is ontzettend koud weer. De mensen kruipen s avonds heel vroeg in bed. We stoken nog steeds de open haard en zijn nog zo zuinig mogelijk. De boter is weer f. 40,-. die ellendige boeren houden zelf de melk van de kinderen vast, om er boter en kaas van te maken, die ze dan lekker clandestien voor veel geld kunnen verkopen.

148