Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

21 februari 1944 maandag

Het was vandaag ontzettend koud. Toch was het wel heerlijk weer dat wil zeggen de zon scheen zo heerlijk. Met Joke heb ik boodschappen gedaan, nadat we twee keer luchtalarm hadden gehad.

Ik kwam thuis met een hoog rode kleur en een blauw neusje. Toch geniet ik altijd als ik op straat ben. De vliegtuigen suizen weer over, wij zijn benieuwd waar ze naar toe zullen gaan.

22 februari 1944 dinsdag

Twee keer luchtalarm vandaag. Hele drommen Amerikaanse vliegtuigen zijn over gevlogen en vreemde onbestemde geruchten doen de ronde. Nijmegen, Arnhem en Enschede moeten ernstig gebombardeerd zijn. Het zijn vage geruchten, morgen zullen wij wel meer horen. Het is nog steeds bitter koud en geen kans dat wij kolen krijgen. Wij hebben turven gekocht, maar die vliegen door de kachel. We hebben een open haard, maar durven niet goed te stoken. Het is ontzettend kostbaar.

23 februari 1944 woensdag

Ja, het vreselijke is gebeurd. Nijmegen is zeer ernstig gebombardeerd, de hele binnenstad brandt. Het station, waar net twee treinen binnen liepen, één uit Amsterdam en één uit een andere richting, zijn beide gebombardeerd. Beide treinen zijn helemaal uitgebrand. De passagiers zijn, op enkele uitzonderingen na, allemaal dood. Het Oranje Hotel, waar Duitse soldaten waren, is weg gebombardeerd en de hele binnenstad staat in lichterlaaie. Er zijn ca 1500 doden. De meisjes van Vroom en Dreesman, die in de schuilkelder moesten, zijn allemaal ingesloten; men vreest het ergste. Ook Arnhem is gebombardeerd. Niet zo erg. De gashouder is getroffen en wel zo ernstig, dat men waarschijnlijk in geen drie maanden gas kan krijgen. Er zijn niet zoveel slachtoffers. De Heveafabrieken bij Doorwerth zijn weggebombardeerd. Hier maakte men rubber banden. In Enschede de textielfabrieken, waar men parachutes vervaardigde, weggebombardeerd.

De vliegvelden in Leeuwarden, Eindhoven en Gilze Rijen zijn zwaar gebombardeerd. Gilze Rijen zo zwaar, dat Tilburg op haar fundamenten trilde. Mensen worden weer allemaal geëvacueerd uit Zeeland. De droevigste tonelen spelen zich daar af. Hele stukken grond worden onder water gezet. Heel Walcheren staat al onder water en men denkt van de Beemster en de Purmer, Goeree en Overflakkee en de Wieringermeerpolder. Overal worden onze mooie oude bomen omgehakt en ziet men niet anders dan kale plekken. Leipzig en Frankfurt zijn ook zeer zwaar gebombardeerd.

Het blijft koud en ik ben er nog niet weer uit geweest.

142