Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

1 februari 1944 dinsdag

Joke heeft weer op mij gepast en heeft me ook vanavond in mijn bedje gelegd, want Cor en Greet waren uit dineren. Heel laat hebben ze me toen nog even toegedekt, maar ik wilde toen opblijven en heb even heel hard geschreid.

2 februari 1944 woensdag

Er is iets vreselijks gebeurd vannacht. Ze hebben hier bij ons ingebroken en al de persen weg gehaald. Een grote en drie kleine. Ook Greet haar bontjas, een enveloppe met geld en drie vulpenhouders. We zijn er allemaal ziek van. Ja, ik ook een beetje, want onbewust voel ik dat er toch iets niet in de haak is. Cor kwam beneden en ontdekte het. Het was een chaos in de voorkamer. Goddank is het bij de perzen gebleven. We hadden ook nog andere dingen in huis.

3 februari 1944 donderdag

Greet en Cor waren er nog ziek van vanmorgen. Ze hebben toen een oud kleed uit de slaapkamer gehaald. Dat ligt nu in de eetkamer en in de salon ligt het andere kleed. Verder op de dag werd het iets beter.

Ik richt mezelf op in de wagen. Greet en Cor schrokken ervan toen ze het zagen. Ze waren bang dat ik er overheen zou tuimelen. Toen heb ik nog even in de box gestaan en nu ga ik naar bed, want ik begin lelijk te huilen.

4 februari 1944 vrijdag

Vandaag drie keer luchtalarm. Je kunt alleen niets zien, want de lucht is zwaar bewolkt en er staat een hevige storm. Ook sneeuwt het af en toe een beetje. Cor heeft iemand van de trein gehaald en er weer naar toe gebracht, maar het was haast geen weer om er door te gaan. Zware sneeuwjachten en een ontzettende storm.

Vanavond zijn we ontzettend geschrokken. Cor had op Greet haar verlangen de open haard in de salon aangemaakt, omdat de wind zo langs de vloer ging en Greet koude voeten had. Het begon echter zo verschrikkelijk te roken, dat Cor op het laatst al het vuur er uit heeft gehaald en naar beneden in de grote kachel van de centrale verwarming heeft gedaan. Naderhand kwam Oom Ed. De storm was inmiddels in kracht toegenomen. Toen Cor Oom Ed uitliet, ging met een ruk de achterdeur los en verscheurde onze verduisteringsgordijnen. Ik gaf een gil en bleef huilen. Greet, die helemaal verbouwereerd was suste mij. Zij knielde op de grond om de deuren te pakken te krijgen. Plukkie sloop langs de gang naar de keuken en Cor brak haast haar vingers om de voordeur dicht te krijgen. Toen de deuren dicht waren kreeg ik een kopje thee en mijn boterhammetje. Spoedig waren wij drieën weer van de schrik bekomen.

i37