Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

stukjes van een appelbol op, die Cor en Greet hadden laten bakken, door het meisje van Mevrouw Draak. Ze waren in één woord verrukkelijk. Zij (mevr. Van Deventer) stond verbaasd van mijn geweldige eetlust. Toen heb ik geslapen tot drie uur en kreeg daarna mijn puddinkje, war er met zeer veel smaak in ging. Ik begin mijzelf al een beetje op te richten en het zal niet lang meer duren of ik richt mij zelfstandig in mijn box op. Vanavond hebben we heerlijk met zijn drieën gestoeid, daarna wat gegeten, niet te veel, want mijn maagje was een beetje van streek, misschien van de pudding.

20 december 1943 maandag

Vandaag drie maal luchtalarm gehad. Grote formaties bommenwerpers vlogen weer over, niet dat ze te zien waren, daar voor was het te bewolkt, maar men kon ze zeer duidelijk horen, ze waren zeer laag. Er werd zo goed als niet geschoten. Men beweert trouwens dat heel Schiphol weg is. De startbanen staan recht over eind. Er is zelfs een hele schuilkelder met Duitse soldaten opgenomen en een eind verder weg geslingerd. Er waren er drie dood. De burgers van Amstelveen moeten de banen weer in orde maken, ongeacht beroep of werkzaamheden. Men neemt bord en lepel mee en krijgt dan een bord koolsoep. In Middelburg hebben al de burgers moeten helpen om in zeer korte tijd loopgraven tot stand te brengen, ergens in Groningen dito. Duitsland is ontzettend zwaar gebombardeerd. Leipzig, Frankfurt, Mainz, Berlijn, Emden en zo vele andere plaatsen. Er is nog nooit zo’n troosteloze Kerstmis geweest. Men verwacht trouwens een invasie. Brabant wordt gedeeltelijk ontruimd, hier komen R.D. (??) Telefoontoestellen worden overal weggehaald en alles wordt een ontreddering. Gisteren zag men hier de gekste voertuigen, waarin mensen vervoerd werden. Zelfs zandwagens waren gerekwireerd om het publiek te vervoeren. Voorwereldlijke postkoetsen, de nodige ponytaxi’s enz, enz.

Oom Han en Tante Tinie waren hier vandaag, ook al laat vanwege het luchtalarm. Ik heb lekker van de appelbollen mee gesmuld. Toen we gegeten hadden moest ik naar bed, ik was er blij om, want ik was erg hangerig.

21 december 1943 dinsdag

Vandaag al weer de kortste dag. Het is erg donker en somber, het regent steeds; het zijn echt de donkere dagen voor Kerstmis.

Weer twee keer luchtalarm vandaag. Er was hier een agent, die bekeuringen uitdeelde aan mensen die door het luchtalarm heen liepen. De dames kwamen er af met een standje, de heren met een bon. Boze tongen beweren dat ze daarvoor drie uur buiten in de kou moeten staan. We zijn vandaag heerlijk uit geweest, s Morgens naar Oma Hennekam en s middags naar Oma Draak. We hebben een

123