o.a. Hongaarse vrouwen in. Het „D-Lager" was het gewone werkkamp voor mannen, het ,,E-Lager" was het Zigeunerkamp; het ,,F-Lager" werd Brzezinsky genoemd. Daarbuiten bevonden zich het crematorium en de gaskamer.
DE RUSSISCHE GEVANGENEN.
De gebouwen, die wc bij onze komst zagen, waren gebouwd door 12.000 Russische gevangenen, in de loop van de winter van 1941. In de loop van deze zo strenge winter moesten ze onder zodanige condities werken, dat, behalve zij die in de keuken werkten, allen stierven. Zij hadden de nummers van 1 tot 12.000. De Russische gevangenen, die later kwamen, kregen altijd een nummer tussen 1 en 12.000 en namen de plaats in van de gestorven Russen, zodat de nummers, wat dat betreft, geen enkele inlichting gaven over hun aantal.
In het begin moesten de Russische gevangenen paarsgewijze van Birkenau naar Auschwitz worden gebracht. Zij, die nog bleven, waren in een verschrikkelijke toestand; verwaarloosd, verblijf houdend in in aanbouw zijnde gebouwen, zonder beschutting tegen de koude en de regen, stierven zij in massa’s. Honderden, duizenden lijken lagen op de grond, nauwelijks toegedekt en verspreidden een verschrikkelijke lucht. Wij hebben ze moeten verzamelen en naar het crematorium brengen. Het aantal Russen verminderde zo snel, dat hun groep geen enkel quantitaticf belang had.
Een week voor onze aankomst in Auschwitz kwamen de eerste convooien Joodse mannen van Parijs. Zij kregen de nummers, te beginnen vanaf 27.500. Daar wij de nummers kregen, die begonnen vanaf 28.600. was er dus geen convooi meer tussen het hunne en het onze. 700 Joden van dit convooi leefden nog, toen wij in Birkenau kwamen en bevonden zich in een vreselijke toestand. De anderen waren gedood in de loop van 8 dagen.
DE ADMINISTRATIE.
De inwendige administratie werd gevoerd door gevangenen. De bewoners van eenzelfde blok hadden niet dezelfde nationaliteit, maar wel hetzelfde werk. Ieder blok had 5 functio-
107