Schetsen, deel 2

135

Ik zeg u, ze is niet wijs. Ze is niet wel bij d’r hoofd. Heeft ze vroeger typhus gehad?”

„Tiefus en wat al niet meer. Drie keer is ze

ziek geweest. De laatste keer kwamme d’r zulleke stukke uit d’r neus"____

„Me man zegt, dat u d’r niet meer moet slaan. Hij raadt u an met d’r naar ’n dokter te gaan, naar de een of andere polykliniek. Maar u moet d’r niet meer slaan. Beloof u me dat?”

»Nee. Dat beloof ik niet. ’k Zou liegen as ’k ’t wél beloofde. Al z’n leven lang is ze ’n straf voor ons geweest. Van middag zeg ik nog tege me man toen ’k ’m ’t eten bracht: as ze dood is zelle we eerst rust van d’r hebbe. Dat zeg je wèl, zeit-ie. En d’r nou weer in me huis terug te nemen! ’k Zei tege me man: die mense motte gek of goed zijn, dat ze ’t zoo lang met d’r uithoue. Ik wil d’r niet meer over me vloer hebben, ’n Meid van zestien jaar nog te vrete te geven! Je bent blij als je ’t voor jezelf heb. ’k Zal d’r wel krijge! Ze zal d’r van luste!”

„Kijk nou is, vrouw Langelaan, ik wil niet dat je d’r schade bij hebt. Je kunt hier tweemaal in de week komen schoonmaken. Maar je moet d’r niet slaan. Vroeg of laat moet ze naar ’n gesticht, zegt me man. Hoe meer je d’r slaat, hoe suffer ze wordt."

„Nou ik beloof niks."

„’k Laat je niet weggaan, of je moet ’t beloven. Slaan helpt niks bij ’n meid van dien leeftijd. Zaterdag zal ik d’r d’r weekgeld geven en ’n week toe...."

„Nee, draag u dat maar an mijn af. Zakgeld versnoept ze toch. In die twee maande hebbe we nog geen gulden van d’r gebeurd" ....

„Wil u ’n glas bier?"

„Alsjeblief."

„Met suiker?"