‘Mot hij ook binne?’
‘Da’s me zwaan - je hoeft niet in je broek te doen - bijte zal-ie niet...’
‘Motte me brooje klesnat worde? Bè-je wel wijs! De winkel is pas gedweild. Geen stap, hoor.’
‘Ik ken nie-eens tege de lucht van jouw zure gist/ zee de zwaan: ‘daar wor ik misselijk van - ik wacht op de stoep/
Wat ’n brooje, wat ’n brooje! - De een dikker as de andere - brooje as zuigelinge ingebakerd - brooje met waterhoofies - brooje as soldate naast mekander, - een, twee - een, twee - voorwaarts marsch - pink op de naad van je broek! - een, twee... En de goudvisschies in de kom op de toonbank, naast ’t matje met de kedetjes, die draaide of ze bang ware - enkel kringetjes van goud - je zag me geen lijfies... ‘Wat sta je?’, zee de bakker, die z’n bril op had gezet, om in ’t winkelboek de brooje te telle: ‘d’r blijft nog vijf gulde zeven en tachtig - wat wou je dokke?’
‘Alles en ’n verreljaar vooruit - is dat genoeg?’
‘n Ster as ’n keisteen zoo groot lee-ie op de toonbank - de gloeikous bij de trommel krakelingen wier as ’t oog van ’n loerende poes -de brilleglaze van de rooie meeldief begonne te schittere as schel-knoppe in de zon - de goudvisschies ineens heelemaal suf, scheeje ’r uit as tolle te draaie, stakke d’r koppe tege ’t glas, anloopies nemend om ’r bij te kenne - van d’r schubbe glee ’t licht of ze smolte. De bakker zee nog niemendal - die sting te lache met z’n ongeschore gezicht - enne omdat-ie zoo’n lol had, kwam ’n valsche tand bloot met ’n blikkertje zilver - soldeer in je bek, hoe kreeg-ie ’t gedaan!
Voor de winkelkast, met de fijne broodjes, de beschuite en besuikerde bolle, vochte ze om te kijke. D’r gezichte Ieke geel en groen, as van drenkelinge in water. Net de vent, die ze uit de gracht hadde gehaald, die an ’n end koord was blijve hange tot vader de brankaar van de polisie was weze hale. Om ’r bang van te worde - allemaal drenkelingekoppe - alleen de zwaan had ’n lol, leek ’m om te hebbe - die stak telkens z’n nek door de deur in de goudvisschekom - en as-ie slurpte - of d’r ’n pomp an ’t werk was - slokte-die de goudvisschies een voor een - toe ’t water - tot de kom leeg raakte, van de hette ging zweette.
De bakker zag ’r niks van - die had de ster in z’n rooie hande ge
165