Gevleugelde daden

DE VILLA WORDT BERUCHT.    77

de boomtoppen en daken in glijding vervloeien. De handen gevouwen onder ’t hoofd, poogde ze ’t hééle lied van de zwaluwen uit de lang geleden dagen der Zwaanssteeg te reconstrueeren, ’t lied waarvan ze den metrischen vorm lichtlijk vergeten was. Zachtjes-dommelend neuriede ze ’tnog, ’t héérlijk vers, eens in achterbuurten ver-hartjesdagd en verhanseld, ’t vers dat zin en poëzie begon te krijgen: „ . .. Zwaluw.. .waarheen is uw vlucht ?.... Hóóóóóg in de lüüüücht!. . .. Moedig langs bergen en dalen .... Waar ik mijn voedsel mot hääääää-lèèèèèèè! . .. . Zwaluw waarheen is uw vlucht? .... Hóóóóóg in de lucht!....”

Half drie sliep Casa Cara algeheel, zelfs Chris, die de emotie van mevrouw en de juffrouw-in-mansbroek versnurkte.

De laatste slagen der torenklok stierven in angstige klaging ....