Gevleugelde daden

KOBÜS WORDT GEARRESTEERD. 121

stig, opende-die de deur. Weerlichs! Nog niet thuis! Als ze maar geen ongeluk gekrege hadde. Vlug klauterde-die op ’t dak, keek het hemelruim af. Geen vogel. Geen stip.

Benee, voor ’t huis, passeerde n agent, die vreemd naar boven keek.

„Zoek je wat?”, — vroeg-ie.

„Nee,” zei Kobus: „de schoorsteen rookt.”

„Mot je daarvoor in de goot klimme?”

„’t Mot voor meneer,” riep Kobus óm wat te zeggen.

De agent, rustig-pruimend, taxeerde den rook-loozen schoorsteen.

„Val d’r maar niet af,” maande-die.

„Welnee, man,” lachte Kobus gedwongen.

Op dat moment schreeuwde Chris aan de trap.

„Kobüüüs! Kobüüüüs!”

„Ja?” —, vroeg-ie in huis terugstappend.

„Kobüüüüüs!”

„Ja?”

„De bedde binne leeg, Kobüüüs! O, Kobüüüs, kom is gauw na beneje! Kobüüüüüs! Kobüüüüs!”....

De ouwe meid was 'm na-gesjokt, had voor de twééde maal de ónbeslapen bedden, in keurigste orde, gezien.

„Gil zoo niet,” zei Kobus verwoed.

„De bedde binne leeg — de bedde binne leeg l”