Kleine verschrikkingen

DE TWEEDE KLEINE VERSCHRIKKING. 209

„Menseh jij bin dol! Steek je kop onder de pomp, ” raasde Engel.. .: „Bin jij van godverlaten!” — Woest plompten de vuile glazen in de waterteil.

„O! O!...”, klaagde juffrouw Klos, angstig met de oogen dwalend, aldoor de polsen wrijvend... Engel... ga toch is mee ... Ze kijkt... Ze kijkt!... Ach, lieve God, Engel — ga toch is mee... d’r oogen!. .. d’r oogen!... ik durf ’r de deksel nie op doen” ...

»Loop na de verdommenis!”, vloekte Engel en Sien, vinnig, begon te krakeelen:

»Jouw familie!... Jouw familie! .. . Niks as pes-tielentie!... ’n Moeder die alles vreet... die van haar wegloopt omdat ze d’r slaat... en ’n schoonzuster die gek is .. . Dat mot je allemaal goedvinden .. . allemaal goedvinden... Mensch hou je smoel voor de menschen!... Blijf thuis blerren, dan hinder je ’n ander niet! . . . ”

»O!”, klaagde Truus nog eens, angstiger, luider: »Engel ga is mee!... ga is mee .. . ’k Durf ’t huis nie meer in... Trijn van Prins heit ’t óók gezien ... ze kijkt.. . Ach God, lieve Engel la me nie sterven! ...”

De dronken boer met de pauweveer kwam ’n glaasje

14