Schetsen, deel 1

i68    OUDEJAAR.

„Stil dan toch!"

„Die klok deugt niet... hij wil niet slaan."

„Hè wat een schot! wat hebben die menschen er an om te schieten!"

„Stil! Stil! Hoera!... Hij gaat slaan!"

Zachtjes bromt de klok. Ze zitten allemaal stil.

Tik... Tik...

De meisjes zoenen vader en moeder. Vader staat met groote vochtige oogen en snuit z’n neus. Moeder dribbelt tegen als Klaar en Leentje haar tegelijk pakken."

„Dolf.. . hartelijk gefeliciteerd!” . . .

„Nog veel jaren ... Hoera! .. . Dat glas is voor Jo!. .. Lang leven Dolf en Jo! Hoera!”

„Dank je! Dank je!”

„Meneer en mevrouw, wel gefeliciteerd." — Da’s Anna, de keukenmeid.

Ze is even boven gekomen, geeft ieder de rooie, groote hand.”

„Dank je Anna.”

„Anna, een glas wijn?”

„Asjeblief, mijnheer.. . Mijnheer Dolf, wèl gefeliciteerd en nog vele jaren voor u en uw meissie... Gut is de juffrouw d’r niet?"

„Anna, daar ga je” ...

„Gut, juffrouw Klaar wat heb u ’n kleine oog-ies.”

„Ze is dronken Anna! Schei nou uit, mal spook!”

„Waar is Dolf gebleven.”

„Dollèf! . .. Dollèf!. .. Waar zit je?"

„Hé, waar is-ie zoo in eens naar toe gegaan?"

„D’r scheelt ’m toch niks?”

„Hij is achter. Moe is bij ’m."

Eventjes stilte.

„Wat is d’r met Dolf, moe?"