Schetsen, deel 4

TROUWE BET    137

En den weer volgenden morgen was de begrafenis. ...

* *

*

Ik ben alweer verplicht te dezer plaatse asterisken voor aanvullende gebeurtenis te schrijven. Er geschiedde niets bijzonders. Het oude mannetje zat alleen in de voorkamer, kijkend door het spionnetje, suffend, tobbend, denkend aan    de wreede    dagen,    aan

den bebloeden looper, aan    de trouwheid    van    Bet

die nu in de keuken bezig was het dagelijksch potje te koken.

Het was Zaterdag.

Het werd avond.

Bet had afgeruimd, den boel aan kant gezet. Ze zou even naar huis gaan, haar meubeltjes nazien, wat inkoopen doen.

„’k Heb me brief-ie maar weer klaar gemaakt as van ouds, meneer,” zei    ze    rustig.    Ze    dee    dat

elke week. Voor het eerst    zag    hij het    in.    Op    een

brokje behangselpapier had zij de berekening gemaakt van voorschotten en loon:

Voor twee pond zeep.....ƒ    0.20

Voor een dweil.......„0.20

Voor twee kaarsen....... 0.06

Voor vier dagen......„ 3.20

Voor het afleggen van    de juffrouw    „ 1.50

bij mekaar    .    .    .    ƒ5.16

„Wat staat daar ’t laatst ?” vroeg hij verschrikt.

„Voor het afleggen van de juffrouw, ’n daalder,” las zij: „da’s toch niet te veel, wel?”. ..

„Dus, dus... je heb dat in rekening”... Meer zei hij niet. Bevend lei hij het geld neer.

Trouwe Bet streek de centen op.