Schetsen, deel 4

PER TELEPHO ON    115

„Natuurlijk. Hou je mond! Ik laat ’r niet in die dakkamer. Wil jij daar leggen in die omstandigheden" ...

„Maar Dolf” ...

„Hou je mond! ... En geef ’r versterkende middelen. — Kook wat bouillon ” .. .

„Wel heb ik ooit!”

„Jawel — schiet maar op!” . ..

„En wie is de vader?” vroeg zij nieuwsgierig. „De vader!” barstte hij los: „de vader! Wacht is even!”

Woedend vloog hij op de telephoon toe, draaide geweldig aan de kruk.

„Juffrouw!. .. Kom nou juffrouw!...”

Er kwam geen antwoord, ’t Hapert wel eens. Eindelijk Tingelingeling.

„Aansluiten met Koning!” . . .

„Maar Dolf — wat ga je doen?” vroeg de vrouw angstig.    ^    ^

„Dat zal je hooren,” zei hij geweldig.

Het schelletje ging over. Het gesprek begon. „Spreek ik met Koning?”

„Ja. Met wie spreek ik?”

„Met Burksen. Is meneer Buis op kantoor?”

„De boekhouder?”

„Ja. Die wou ik is even wat zeggen” ...

„’k Zal ’m roepen” .. .

Rang. De haak aan den toestel.

„Maar Dolf... wat dóe je toch,” herhaalde de slagersvrouw...

„Stil... hou je mond!... Maak liever bouillon klaar! ... Hallo! Hallo!... Is daar iemand ?” ...

Daar had je ’m! Nou kon-ie eerst goed van leer trekken!

„Spreek ik met Buis?”

„Ja — ik ben Buis” .. .