Oorlog en Joden

kend. Een reden te meer om, wil een dergelijk ideaal zich handhaven, te zorgen dat dit ideaal waar blijft.

Deze zelfde democratie verliest haar waarde en gaat verloren, indien zij haar Joodsche aanhangers niet kan behoeden voor de vreeselijke gevolgen van hun afkomst.

Bij niet intense, afdoende bestrijding van het anti-semitisme toont de democratie een bedenkelijk hiaat, onthult zij een van haar zwakke, kwetsbare plekken.

Niet eerder zal zij waardevol en volkomen zijn dan dat de bron, waaraan zij ontsprong, gezuiverd zal zijn en gezond. Het is waard daarvoor te vechten.

Hoe nu verder, zullen ontelbaren zich met angst en vreeze afvragen, want mag het verbazing wekken als de Joodsche jeugd zich veilig wil stellen op solider gronden dan die ontleend zijn aan inschikkelijkheid, een typisch product der democratie?

Waarschijnlijk bedenkt deze jeugd, dat het dezelfde democratie was, die de vrijheid van het woord zoo ad absurdum voerde, dat men geen gevaar meer zag of wilde zien, toen deze vrijheid misbruikt werd om een minderheid van het volk te belasteren, alsof ille minderwaardige en slechte eigenschappen pnvé-eigendom waren van dit aangevallen deel. De democratie liet lijdelijk toe, dat vrijheid werd tot een vergaarbak voor het liederlijkste vuil. Aan de gemeenschap toebe-hoorende zalen werden beschikbaar gesteld, de

84