al die prijzen, naar de prijzen van de costuums vooral — maar ook naar die der worsten en sinaasappelen en der ameublementen — Gotisch of old finish English style of „modern" ter keuze. Meestal is het zooiets als dat „Gotisch" dat me heelemaal treurig maakt — een „Gotische" woninginrichting in dezen tijd is wel heel erg. Het herinnert zoo aan de grootschheid der kathedralen, die gedichten in steen uit de „duistere" middeleeuwen en het accentueert zoo scherp de banaliteit en volkomen stijlloosheid van onze eigen tijd.
Dan zijn er de winkels voor „de dierenliefhebbers", die me verdrietig stemmen: de kooien met de van stokje op stokje wippende vogels (wat een heerlijk vrij straatjongens-bestaan hebben daartegenover de alomtegenwoordige musschen); heel jonge hondjes liggen op zaagsel, heel proper en netjes en misschien hebben die hondjes het heel goed in de uitstalkasten, maar het maakt me verdrietig.
Winkels, al maar winkels en gezichten — en dezelfde stomme starende blik van de wassen poppen is op die gezichten, de gezichten, die naar de vele kleuren kijken en het vele eten — aldoor maar van alles ontzettend veel. En ineens zie ik al die menschen van