Vingeroefeningen

IN DEN ZWARTEN HUZAAR.

Tenslotte bleef me niet veel anders over dan met Nini mee te gaan naar „Der Schwarze Husar". De schilderes waar ik dien dag had geposeerd wilde me pas aan het eind van de week uitbetalen, omdat ze van collega's gehoord had, dat ik ze soms midden in een schilderij in den steek liet — ze gaven dan ook maar 75 Pfennig per uur, een prijs echt om door min of meer vrouwelijke wezens bedacht te worden — mannen zijn meest royaler. Helaas was „der schone Gustav" juist weer in een van zijn talrijke gecompliceerde liefdes-affaires verwikkeld; doodjammer voor mij dan, want der schone Gustav had altijd wat lekkers om te eten in huis — in verband met bovengenoemde affaires. Der schone Gustav, de meest gehate en beminde man van het kunstenaarsstadje, had een ruim, 's winters verrukkelijk verwarmd atelier, was een man die op een pleizierige manier een lange slanke gestalte en overmoedige lichtgroene oogen met andere mannelijke charmes combineerde