Maäsiejoth, wondere verhalen

„AFSCHORREMEN”.

Een Amsterdamsche geschiedenis.

Vele, vele weken geleden, toen de beschaving nog niet doorgedrongen was tot de groote steden, doch slechts hoogtij vierde op het ongerepte zand nabij de Zuiderzee en in de woeste, dichtbeplante wouden benoorden het IJ, leefde er in Amsterdam’s Jodenbuurt een klein, eenvoudig manneke.

Klein van gestalte, doch groot van ziel. Eenvoudig van uiterlijk, doch met een kennis, zóó uitgebreid, dat de meest ontwikkelde fakir der geheimzinnige, Indische gewesten eerbied voor hem zou hebben gehad.

Mooi was hij niet met zijn grooten kop, die niet al te vast op zijn dikbuikig lichaampje bevestigd scheen.

Althans, w^ranneer men het mannetje door de straten zag waggelen, vreesde men bij iederen voetstap, dien hij deed, dat het hoofd, zoo niet geheel van den romp zou vallen, dan toch in ieder geval hedenkelijk naar één kant zou gaan overhellen.

Deze schoone jongeling oefende het eerzame beroep uit van drogist en verkocht zijn drogerijen in een winkeltje onder de Weesperstraat. Maar

141