93
Daardoor eerst verkrijgt de werkelijke trouwinq !נשואין) hare geldigheid.
Wegens den hoogen ernst van den huwelijksdag, die als een dag van verzoening en van overgang tot een meer gewichtige en heilige levenstaak beschouwd wordt, is het algemeen gebruikelijk, dat bruid en bruidegom op dien dag tot na de huwelijks• voltrekking vasten, behalve op een aantal dagen, waarop dit vasten ongeoorloofd is.
Het is zeker de vreeseh,kste slag, die eenig huis en familie treffen kan, wanneer de banden van het huwelijk, eenmaal in naam van God en Zijn heilig geloof bevestigd, moeten verbroken woiden. Toch verzet zich onze godsdienst niet daartegen, wanneer inderdaad de heiligheid of het geluk van den echtelijken staat in hooge mate bedreigd of reeds verbroken is. In zoodanige gevallen moet echter eene wettelijke echtscheiding plaats hebb6n, die hoofdzakelijk bestaat in de overgave van een acheidbrief (גט). Wegens de talrijke nauwkeurige voorschriften en bepalingen betreffende de vervaar• diging van zulk ee:׳! scheidbrief, de overgave er van en wat verder daarmede in verband staat, moet de ontbinding van het huwelijk steeds onder leiding van volstrekt kundige en bevoegde Thora-geleerden plaats hebben.
Wanneer een man sterft zonder kinderen van zijn kant na te laten, en er broeders van hem in