De opgaande zon

DERDE BEDRIJF, ZEVENDE TOONEEL    117

S o n j a:

Ja.

S t u if s a n d:

Niet meer noodig. We zaten net an tafel. Heeft behoorlijk — wat zeg 'k? — onbehoorlijk gebikt. . . . Draag dat nou de deur uit. As 'k uien ruik, voel ik me ibbel en as 'k ze éét, denk 'k 'r de heele dag an!.. . (zij doet het lachend) . ..Nou en na ’t diner, most-ie me spreken — en vóór-ie nog een woord versleten had, zee ik: hou je mond, Mathijs — 'k wou net vanavond bij jou kommen, hahaha! Om 't zelfde, hahaha! .... Hoe zal platzak bij leegzak kommen 'n leening sluiten! .... Dalles ö Co.. . Heb 'm ook 'n explootje — wat zeg 'k? Eén? 'n Assortiment! — laten kijken, hahaha! .... Denk je dat ik me d'r zorrig over maak ?... . Me halve familie is pleite geweest. Vraag wie niet! .... As juillie concurrent van de Zon — voorverlejen jaar niet uitgebrand was — zou de Zon ook 'n accoordje verduisterd hebben... En as-ie nou weer vast komt te zitten, laten ze nog is 'n brandend pietsie sigaar in de houtwol vallen! .... Ik trakteer jou op n glaasie pons, zee ik — ik jou op kooschere boterletter, zee hij.... (tot Mathijs) . . . Heb-je ze?

Zevende Tooneel DE VORIGEN, MATHIJS M a t h ij s:

. . . Was geen boterletter meer — heb saucijze-broodjes....

S o n j a:

. ..Vadertje, domineetje! (hem zoenend) . ..Hoe