De opgaande zon

DERDE BEDRIJF, VIERDE TOONEEL    107

Jensen:

Ik!

S o n j a:

Ach kom!

J ensen:

'k Ben houder, eigenaar van 'n keurig geaccepteerd wisseltje van. . . . van. . . . hoe groot is 't pape-rasje? .... (kijkt in portefeuille) . . . Van driehonderd ....

S on j a:

. . . Hoe komt ü daar aan?

J ensen:

. . . Gekocht. Wist u niet dat dat kon?

S o n j a:

Nee — zoo precies ben 'k niet op de hoogte. . . . J ensen:

. . . . Heusch 't kan. Iemand, die zoo keurig, met 'n haast mannelijke hand „Geaccepteerd — per procuratie De Sterke ö Co, S. de Sterke” schrijft, diende van de détails op de hoogte te zijn. .

S o n j a:

. . .Dus u — als ik 't begrijp? — is op 't moment de — de bezitter van dat accept?

Jensen:

. . . .Van 't accept, 't aangehechte exploot met de kosten en van uw stevige handteekening. . . .

(bergt alles op) . . . . 'k Geloof dat er iets aanbrandt. . . .

Sonja:

. . . Dank u wel (naar kachel, neemt pannetje, stelt dat op vierkante schoorsteenpijp)    .    .Als    'k

soms dienen kan?