De minnaars

Wat mannen prevelen in hun lust, is vaak de sleutel naar hun onderbewuste. Met koele registratieob-jectiviteit luisterde ik ernaar in mijn eigen hoogste lust. Jesses, wat zijn we toch tegenstrijdig, lust, koel observeren, huilend wegsterven in zaligheid en erbij denken, verdomme het is goed, het is vandaag raak. Enige maanden leven we in een roes, zelfs de huishouding is prettiger nu ik ook voor Aart kook, ik kook graag, Fred zorgt voor extra dingen, die hij op de zwarte markt haalt. Op mijn verjaardag krijg ik van hem een fles Bols, boven op zolder wordt het een orgie met Aart en mij, Aart die nooit dronk, omdat zijn vader te veel dronk en drinkt, zelfs het geld wat hij als tramconducteur inde, heeft hij eens opgemaakt, Aart drinkt. Boven ons brommen Engelse bommenwerpers, langs het raam knetteren granaatscherven, Engelsen zenden uit : happy days are here again. Er is bij Aart en mij intens leven die avond, geen sekslokkertjes, maar twee blote lijven. Door het raam de zoeklichten van de Duitsers. Waar klitten die engelse bommenwerpers? Happy days are here again, alreeds zeer vaardig bezit Aart me op de matrassen op de grond.

Eigenlijk vind ik het niet prettig om een man les te geven, een man moet man zijn, uitgeleerd, geen onbeschreven blad. Zelf blijf ik toch ook een mengsel van primitieve vrouw, oervrouw en uitermate zelfstandige persoonlijkheid. Ik kan dat zeer goed combineren. Ik heb ervaring. Een man, die je al te luidruchtig verleidt als vrouw, waar je de eerste