De minnaars

alles, wat afbreuk doet aan de schoonheid en de bevalligheid van het lichaam. Ik heb twee kinderen van hem gehad. Beide zwangerschappen en de daarop volgende bevallingen heb ik met de grootste omzichtigheid bij hem moeten inleiden. Misschien zijn er mensen, die dit overdreven vinden. Misschien is het dat ook wel, bij hem kon het eenvoudig niet anders en ik heb Eric nooit een andermans mening op willen dringen. Ik wilde hem ook geen moraal opdringen, net zo min als ik dat mezelf wilde. Ik wilde geheel oorspronkelijk, onze lichamen en begeerten leren kennen, ’s Nachts, terwijl hij süep, ben ik opgestaan. In de badkamer heb ik mezelf verzorgd, ben later weer naast hem gaan liggen, voelde mij de volgende morgen zo goed, dat ik ’s avonds weer gespeeld heb. Ik ben waanzinnig vruchtbaar, ook onwaarschijnlijk sterk. Misschien komt het een door het ander. Die avond zat mijn dokter in de zaal, die van alles wist, mijn sympathieke aborteur. Hij vond mij een heldin. Van nu af aan, berekent hij mij geen geld meer, zelfs niet het kleine bedrag voor visites, wat hij mij voordien berekende. Zijn nazorg voor mijn gezondheid is roerend.

Een week later krijgt Eric een brief uit Maastricht. Ik maak zijn brieven niet open. Hij reikt mij de brief aan, slaat het kopje van zijn ei af, kijkt een beetje zielig uit het raam. Van mijn broer Hans, zegt hij. Ik lees: Waarde broeder. Zeer tot mijn spijt heb ik moeten vernemen, dat jij je vrouw en twee kinderen hebt verlaten voor een dubieuze