Eva Bonheur

nog nooit gehad. ... ’k Sta je portie voor de helft van de winst.

eef: Ik dank u.

mijpel: As u voor ’n paar maanden zoo’n kop had getoond, ha’k gezegd: begrijp ’k, begrijp ’k overdubbel. Tóén was ⁵t nog zoo-zoo of je niet hing an je geleende geld. Maar vandaag, nou je door me neef alles werom het gekregen. . .. Is ’t huis op je overgeschreven?. . . .

eef: Met duizend gulden toe. ... En wie ⁵t weer uit me vingers krijgt, mot vroeg opstaan. . . . ’k Heb ze vanmorgen opgezegd, ’k Laat me daar behandelen as oud vuil! ’k Laat me judassen door ’n meissie van nog geen twintig en ⁵n muzikant, nog niet droog achter z’n ooren. . . . (fluisterend). . . . ⁵t Is af. mijpel: Wat?

eef: ’t Engagement. In geen drie dagen is-ie over de vloer geweest.

mijpel: Hoe weet u dat zoo?. . . . U komt toch niet meer bij ze?. . . .

eef: ’t Is af. Ik weet me weetje weetje. mijpel: Nou - da’s jammer.

eef: (met lichte prikkelbaarheid) Wat is jammer?. . .. mijpel: Ik had ze de schroeven niet zoo angezet. . .. eef: Wel allemachtigste!. . . . Hebben me man en ik ons de aardappelen uit de mond gespaard, hebben we ons alles ontzegd, om door ’n man, die niet goed bij z’n hoofd is, die ze al z’n leven ’n stuk van z’n hersens mee-geopereerd hebben, toen-ie z’n been kwijt most wezen - om door ⁵n man en ’n vrouw, waarvan ’k voor ’n jaar de van niet eens kende, an de bedelstaf te worden gebracht. . . .Jammer! Dat mot u nog is zeggen - wie het ze geeksekuteerd, toen ze niet meer kon

80