Schakels
gejaagd - als een meid heb gesjouwd en gesloofd - om ’t kind eten te geven, (in snikken voortrazend) Zeg ’m, dat ik tegen je vader ja heb gezegd, omdat-ie geen leven heeft bij jullie egoïsten - omdat-ie zo dwaas was -ja, hij is gek, hè, als-ie mijn zoon iets geven wil, zo dwaas om mijn Frans, die bij vreemden, vréémden uitbesteed is, in z’n huis te willen nemen! Zeg ’m, dat ik gek ben, stapelgek op m’n kind. (valt snikkend met het hoofd op de tafel)
Henk
(na een stilte) We zijn geen beesten, juffrouw Jansen. We zijn volkomen bereid voor u te doen wat wij kunnen. Tranen helpen ons niet verder. Maak een eind - aan die beroerde geschiedenis - en ik geef u een - een uitstekend getuigschrift - in plaats van dit hier.
Dirk
(ruw-goedig) Met een getuigschrift van ons - kun je overal terecht.
Marianne
(driftig opstaand) Nee! Ik vecht voor me kind! Pancras weet ’t, wéét ’t.
Henk
(z’n jaszak bekloppend) Ik waarschuw u -binnen ’t uur!
Dirk
We zullen je leren briefjes te schrijven uit Aalsmeer!
Marianne
(driftig) Geef ’t maar aan! Geef ’t maar aan! Geen stap doe ik voor jullie! Alleen als Pancras me wegstuurt, (af)
Dirk
Nou? Ben je nou tevreden? Verdomme zeg, wat ’n fatsoenlijk gewauwel voor niks! Vooruit direkt naar de officier van justitie.
Henk
Nee.
Dirk
(nijdig) Nee?
Henk
Nee, zeg ik. Dat ding heeft morgen net zo veel waarde als vandaag. We zullen onder mekaar nog eens kalm overleggen - (op z’n horloge kijkend) Kom, we hebben geen minuut te verliezen.
Dirk
Nee, ik blijf er bij als Van Rijn hem onder handen neemt.
Q3