Schakels

Herman Heijermans

Marianne

Ik lieg niet. Ik heb nagedacht, ’t Kan niet. ’t Mag niet. Ik heb alleen ja gezegd voor m’n zoon en voor u.

Pancras

Wie heeft jou bepraat?

Marianne

Niemand. Ik heb aan de deur geluisterd - toen die dokter er was -toen uw kinderen er waren. - ’t Is voor iedereen beter dat ik ga. - We hebben allebei geleerd waar we ons aan te houden hebben.

Pancras

Hebben ze je soms omgekocht?

Marianne

Ik heb vandaag zóveel gehoord, dat dat er nog wel bij kan.

Pancras

(snel) Dus ze hebben wèl met je gesproken!

Marianne

Wél of niét, ’t doet er niet toe. Ik zeg u de dienst op. Ik ga in üw belang.

Pancras

(zich driftig ’n glas cognac inschenkend en dat leegdrinkend) In mijn belang! In mijn belang! Jij bent ’n...

Marianne

Niet doen. Daar zou u later spijt van hebben. Hier is uw ring... (legt de ring op tafel. Driftig zwiept Pancras ’m naar een kamerhoek. Zij raapt hem op, legt hem op de piano) En geeft u mij een getuigschrift. Zónder getuigschrift ben ik net zo ver, als toen ik hier kwam.

Pancras

Vraag ’t hun! Schrijf er zelf een! -Je kan ’t, verdomme, toch zo goed!

Marianne

(zich bedwingend) Wilt u me dan m’n papieren terug geven? (bevend sorteert hij de papieren op tafel, werpt ze haar toe) Dank u. (gaat op de deur toe)

Pancras

Marianne! Marianne! Als jij weggaat...

Marianne

Ik ga weg. Ik ben dwaas geweest. U te goed.

110