over de éérste gelukkig-gewonnen staking, Juda werd niet bij ’m toegelaten.
Maar Reggie, geleid door ’n pleegzuster, Reggie, die nog niets wist van Saartje en Moosje, mocht bij ’m, zonder te praten.
Zittend bij 't bed, liet ze de dorre vingers van ’rniet gekwetste hand over zijn gelaat glijden.
Schrikkend omdat ze geen adem bij z’n neus en z’n mond voelde, begon ze beverig te huilen.
Uit het joodsch gasthuis werd-ie volgens den joodschen ritus op het joodsch kerkhof begraven.
EINDE.