De roode Flibustier

Ruth’s prophetisch gezegde, dat ik in dien stormnacht aan de deur afluisterde, is werkelijkheid geworden. ,,Geen sterveling van de ezels hier in ’t dorp, zal z’n verhalen gelooven....”, zei ze.

Bedrieg ’k me niet, dan is niet de hééle wereld vol ezels — en hoop ’k, dat de lezers van dit oprecht en waarachtig boek uitzonderingen zullen zijn!

Ik zelf twijfel al lang aan wat ’k toen zoo zeker, zoo stellig zag....

November 1909.

EINDE