Dageraad

HEIJERMANS

LUKAS,

Is afgebrand,

Je heb het zelf gewild....

KLOOSTERBROEDER,

Ik het gewild?

LUKAS,

Je was een vijand vol hardnekkigheid,

Van af het oogenblik, toen het model

Nog in de windselen stond. Wie heeft gepreekt —

(bij ontkenning) Nee, van den kansel niet — 't ging niet zóó luid,

Als straks de roepstem van de klokken was —

Je preekte met de handen voor je mond.... KLOOSTERBROEDER,

Heb ik?....

LUKAS,

Jij niet alleen.... KLOOSTERBROEDER,

Ik sprak geen woord!

LUKAS.

Je fluisterde!

KLOOSTERBROEDER (heftig),

. ...'k Heb niet gefluisterd, man!

LUKAS,

Dan sprak jij, broeder, in gebarentaal! KLOOSTERBROEDER,

Ik dee m'n plicht!

LUKAS,

Je dee je plicht — en hoe! • KLOOSTERBROEDER,

Ik heb gedaan — wat ’k moest!

LUKAS,

Je dee je plicht,

Je móést!.... Doet dat de non-rups niet, die in Processietocht de blaren van den den,

Den spar, den eikeboom vraatzuchtig plukt?

Als 't blad door rupsen kaalgevreten wordt,

En je nog enkel dorre nerven ziet,

Spreekt dan de larf één woord of fluistert ze?....

Ze gaat haar stillen weg, Ze doet haar plicht,

Ze móést. Verwoesting was haar opgelegd!

115