Glück auf!

137

(Wenkt hem heen te gaan. Heil af. Tegelijk treedt Stein binnen). Morgen, meneer Stein. Komt meneer Baum-garten niet?

Stein. Meneer laat zich nog een seconde excnseeren, en verzoekt u vast te beginnen, omdat meneer physiek toch niet in staat is, de vergadering te leiden.

Eerste Mynbestuurder. Dan verzoek ’k de heeren in de eerste plaats mijn voorbeeld te volgen, en jas en hoed aan te houden, daar we hier anders bevriezen! (Aan de tafel, klopt met den hamer). Myne heeren, nu we ’n volle maand na de ontzettende cata-strophe, die ook onzen hooggeschatten voorzitter, den heer Baumgarten Senior, zoo onherstelbaar getroffen heeft, die hem zoon en schoonzoon tegelijk roofde, weer voor 't eerst byeen zyn, heet ik u in zyn plaats welkom. Aan menschenlevens heeft de ramp, ongerekend den heer Baumgarten junior ... (Tot Baumgarten, die door linkerdeur binnen komt). ... Pardon, als u myn plaats nog innemen wil...

Baumgarten (moeilijk). Nee, blijf u allen zitten — ik zal m’n functie eerst weer by de volgende zitting .. . (Zet zich in den stoel bij de kachel).

Eerste Mynbestuurder. Mijne heeren, driehonderd en tien man, drie honderd en tien menschenlevens, hebben we by deze explosie te betreuren...

Stein. En twee vrouwen ...

Eerste Mynbestuurder. En twee vrouwen? Waren ’r ook vrouwen beneden?

Stein. Boven. De kleine Menzei, die hier op ’t kantoor werkte, heeft zich in ’t bassyn verdronken, en de Bruid van zekeren Wiener is op ’r zolder gevonden — opgehangen.

Eerste Mynbestuurder (terwijl Baumgarten met Mathieu’s gouden remontoir speelt). Dat’s vreese-lyk... (Een stilte). Myne heeren, om niet te lang by de zoo uiterst pynlyke bijzonderheden, die door de sensatielust der dagbladen, tot in het onkiesche zijn uitgesponnen, stil te staan, geef ik u in overweging met punt 3 van de agenda, de benoeming van een