Glück auf!

104

bedwingt zich woest). .. 'kMot* r in! (Totden Gendarme) Wat wil je, wat sta je, wat doe je, kerel!

Gendarme. Mag niet...

De Bruid (krijschend). Mag niet? Mag niet! Mag niet! Hè-jy daar over te zeggen! (Staat met gebalde vuisten voor den gendarme). La-me d’r door of...

Gendarme (overredend). Toe, menschen, bemoei je d’r mee ... ’k Ken toch met geen vrouw ...

De Bruid (hartstochtelijk en snikkend). La-me d’r door! Me vent is benejen! Uit me bed ben ’k gekommen, om ’m te halen ... Uit me slaap ben ’k opgestaan ... Blijven jullie maar zitten, ellendelingen! Zijn jullie wijven, da-je je door zoo één kerel laat tegenhouen... ?

Vroedvrouw (die wezenloos geluisterd heeft, en nu fel wakker wordt). La-me d’r door, wachtmeester! ’k Mot ’r door. Je ken me! Je weet wie ’k ben... Me man is d’r bij... Me oudste zoon is d’r bij... Me tweede zoon is d’r bij... Me derde ... (snikt) ... 'k Ben vrouw Gompel... Kerel, geef dan asem!

Gendarme., ’k Dacht dat jü beminste verstandiger

was, vroedvrouw Wat ken ik d’r voor ? ... Deel ik

hier lakes uit? ... As ’t an mijn lee, liet ’k je allemaal binnen... (Tot de menigte van vrouwen, die zoo sterk is aangegroeid, dat het heele eerste plan er mee gevuld is). ... In Jezusnaam, menschen, stouw niet zoo op !... De brigade is pas an ’t werk ... (Vertoornd tot de Bruid; die hem jammerend bij de borst grijpt). Mot ’k nou, onder deze omstandigheden — mensch, la-me los! — nog verbaal opmaken .. ?

De Bruid. Maak verbaal op, hond van ’n kerel! (Snikkend). Me naam mag-ie weten! ’k Ben Wiener z’n bruid! We hebben d’r recht op! (Woest uitvallend) Daar hebben ze bij zitten wachten, wachten, die wijven van niks! — om zelf met de kooi na benejen te gaan, om ze na boven te sléépen! As jullie te lam en te beroerd, jullie lummels, jullie vlerken... (De vrouwen dringen verwoed op, dreigen met de vuisten, schreeuwen: „La-me d’r door V', „Smijt 'm op zijf „We motten d’r byf Op het emplacement