Glück auf!

102

2de Stem-in-het-donker. En ik... Hè-me, hè-me arm gebroken ...

Wied. Ben ’r ook niet zonder kleerscheuren afgekomen!... Stilte! We zyn nog niet verloren, mannen ... Probeer ’ns een van allen of ’t luik by galery VIII nog werkt! (Een stilte).

Schulz. Kom ’r niet door, meneer! De trappen-helling is doorgebroken ...

Wied. Zoo. Dan wachten we tot de reddingsbrigade ... En anders — laat je moed niet zakken, koem-pels! — vieren we m’n jaardag hier...

Wiener. Jarig ? Vandaag jarig ?

Wied. Ja, jongens! (Beantwoordt eenige keeren handdrukken met:) Dank je — Dank je ... Dank jullie wel voor je handdrukken! Nemen jullie den ingenieur op... Ademt-ie zeker niet meer, Schulz? Nee? Nee, je heb gelyk. Rust zacht, kameraad... Ja, leg ’m hier in den wagen. Dank jullie. Dat was onze dertiende man. Wie klopt? Nee, harder! Doe ’tmet je lamp, dat ze je hooren, jongen, als je niets anders heb!

Wiener, ’k Neem al ’n brok steen. (Klopt).

lste S t e m-i n-h e t-d o n k e r. Zoo kè-je kloppen — tot ’t uur van je dood, kameraad!

2de S t e m-i n-h e t-d o n k e r. En lang zal ’t niet hoeven — d’r trekt rook door de gang — de schoeljes, boven — de schoeljes!... As d’r gesproeid was geworden, as ze je niet as honden, erger as honden...

Schulz. Stil kameraad! We zyn niet — onder ons...

lste S t e m-i n-h e t-d o n k e r. We zyn onder ons —-’t daglicht zien we niet meer...

Had wig. Stil kameraad! De directeur is hier.

lste S t e m-i n-h e t-d o n k e r. Al was hier Jezus zélf, ’t daglicht zien we niet meer...

R u d o 1 f (met klagende, extatische stem). Jezus ... De Heiland... Ik ben de Heiland... Opdat gy allen moogt weten, dat de Zoon des menschen macht heeft op de aarde, zonden te vergeven, zoo zeg Ik u, zoo zeg Ik u... Sta op ... Sta op ...!

Wied. Wie is dat ? Is 'r een krankzinnig geworden ?