Lammersen. Dan kom ik met me eene poot an de beurt, Jan!
Jan. Dat kè-je an je hart voele! Hu! Jij krijgt ’n pakkie pruimtabak! Voor jou bakke ze geen taarte-mik! Hèhèhè!
Lammersen. Je ken niet wete, rakker, wat ’r voor mijn in ’t vet leit. Afkloppe! Afkloppe! D’r leit wat anders as tulband in ’t vet....
Achtste Tooneel.
De vorioen, Aaltje.
Aaltje (opgewonden de trap af haastend). Jewel! Jewel! Docht ’k ’t niet! Hé-’k niet gezeid da-je na de Prinse-gracht mot! Wij sappele ons dood — en hij: ’n boodschap is ’m nog te veel!
Lammersen. Voor jóu is me niks te veel, patroon! As je van kastanjes geen last van je galsteene kreeg, haalde ’k de kastanjes van de hééle wereld voor jóü uit ’t vuur.
Aaltje, ’k Ken jouw vuur misse____
Lammersen. ’n Waschvrouw zonder vuur, da’s ’n bakker zonder deeg!
Aaltje. De schele in ’t kolehok opsluite! Ze moste jóü opsluite, maar erges anders____
Lammersen. Die hé-’k pas voor d’r jaardag ’n half dozijn frontjes-voor-mezelf kedo gegeve!...
26