Zwaan, zwaan d’r leit ’r niet één meer met licht
— ze benne allemaal dóód....
De Zwaan. Ik sta d’r zellef van te beve Hè-’k
nog nooit meegemaakt. Dat komt omdat de zon an
de hemel staat, Jacob — enne over de dake schijnt____
Daar kenne ze niet tegen, Jan Daar worde ze
bang van, Jan Daar schuile ze bij weg, Jan....
Je ziet ze ommers nooit overdag!... As ’t weer nacht wordt — as de maan van achter de wolleke na vore stapt — zelle ze door de rete van de la schijne.... Ik lieg d’r geen woord van!...
Jacob. En de mijne dan? (vreugdevol). Brandt de mijne niet as ’n spaander?... BrandWe niet dat ’t ’n lust is — in me poote ? (met zwakke teleurstelling). Maar wat hè-’k an ’n ster zónder cente?...
De Zwaan. As je lacht bè-je meer as tevreje,Jacob... Je lacht of je in de zon staat te kijke, waar of niet, Jan ? Waar of niet, moeder?... Waar of niet, vader?...
Jacob. Kenne me d’r èlles mee koope?...
De Zwaan. Alles — as je je haast — vóór-ie as de andere schuile gaat En wa-je krijgt mo-je dééle...
Jacob (lachend). Da’s goeie!... En die in de la?
De Zwaan. Die brande vannacht en morregenacht en overmorregenacht, zoo lang as je maar denke kan... Lach je weer, Jan?
Jan (onbeweeglijk in den leunstoel). Me lache met z’n alle.... Moeder lacht — en vader lacht — en de.
103