Wat niet kon - en andere verhalen

‘Sjongen, wat ’n pracht van ’n krans,’ zei-die.

‘Hoe toevallig,’ verklaarde Coba, ‘hoe toevallig dat we

d’r vanmorgen net over spraken ...’

‘Mot die naar ’t graf?’

‘Ja. We motten ’m voor meneer gaan brengen ..

‘Nou, da’s ook laat.’

‘Wie kan d’r voor?’ zei handige Bet. ‘Ik ben ’m gister zélf wezen bestellen. Daar wist zij niks van, toen ze vanmorgen hier was. Maar die stomme bloemist had ’t uur verkeerd verstaan. Komt me net volle 5 uur te laat. Meneer was woédend!’

‘Enfin, as ze ’m maar krijgt!’ zei de kruidenier. ‘ ’t Graf is hoofdzaak.’

‘Ja, niewaar? Je begrijpt, meneer had ’r natuurlijk an gedacht. Maar zo’n suffe bloemist!’

Langzaam wandelden ze op met de frisse, grote krans — nagekeken door de mensen van de straat.

158