Wat niet kon - en andere verhalen

De uitkomst

‘Voor één pop,’ zei de student.

‘7k zou je danken,’ antwoordde Laura.

Dat verdraaide ze. Ze had hélemaal geen pijn. Nee, dan liever ’r bloes of moe d’r schoenen.

‘ ’k Heb ’m ’r uit in ’n wip,’ hield hij studie-begerig aan. ‘Nog voor geen'tién gulden! Ajuus . . !’

Knorrig liep ze de trap op. Nou begon ’t spektakel.

Moe zat in de bedstee.

‘Nou?’ vroeg ze grommend — geïrriteerd door ’t lang liggen, ’t ziekbed zonder einde.

‘Niks,’ zei Laura, de haarpen uit ’t hoedje trekkend.

Ze ging ’r moedeloos bij zitten. Geloop op advertenties gaf niks.

‘Niks,’ zeurde moeder, kregel het kussen terugduwend, ‘ ’t Lijkt of je niet wil...’

‘ ’k Zal maar niet antwoorden,’ zei Laura in de oude geduldige toon, ‘anders komt ’r weer ruzie. Heb-ie je drankie geslikt.. ?’

De zieke keek snauwerig naar de grond.

‘Hoor je niet, moeder?’

Geen antwoord.

‘Zal ’k je ’n lepel géven?’

124