Hoge hoeden, lage standaarden

HOGE HOEDEN / LAGE STANDAARDEN

den naam van antisemitisme kreeg. In Mein Kampf verdeelt Hitler de menschenrassen in drie groepen: cultuurscheppende, cultuurbehouden-de en cultuurvernietigende rassen; tot de laatste behooren de Joden, die dus moeten bestreden worden waar men ze maar aantreft. Dit laatste is het antisemitisme in zijn meest eigenlijken en scherpsten vorm: de Jood vervolgen om geen andere reden dan omdat hij nu eenmaal een Jood is.

Welke zijn de oorzaken van den afkeer jegens de Joden en van het antisemitisme? Bij het antwoord op deze vraag moet men twee uitersten vermijden. Het is onjuist, de Joden altijd en overal voor te stellen als de in blanke onschuld boosaardig vervolgden, die zelf nooit iets hebben gedaan, dat tot die slechte behandeling ook maar aanleiding had kunnen geven. Maar het is niet minder onjuist in het tegendeel te vervallen en de Jodenvervolgers aller tijden te beschouwen als de verdedigers en wrekers van hun goed recht tegen een misdadige groep uitbuiters. De eerste opvatting nl. van de volkomen onschuld van den vervolgden Jood, wordt tegenwoordig in vele kringen, vooral ook christelijke, als zóó vanzelfsprekend beschouwd, dat men ze niet eens vatbaar vindt voor discussie. Dit mag verwonderlijk schijnen, daar de Joden in den regel de Christenen hebben beschouwd als hun ergste vervolgers; het is echter te verklaren uit een geschikte propaganda, én uit den natuurlijken drang tot medelijden, die velen zonder nadenken de partij doet kiezen van de verdrukten en vervolgden. Redelijk zou zijn, allereerst aan het spreekwoord te denken, dat waar twee twisten ook twee schuld hebben, maar in het oordeel over Jodenvervolgingen laten velen alleen hun gevoel spreken, dat dan nog door propaganda in een bepaalde richting wordt gedreven.

Beoordeelt men de zaak rustig en objectief, dan is het moeilijk aan de conclusie te ontkomen, dat de zoo opvallende overeenstemming in oordeel over de Joden en hun gedrag, die men aantreft in de meest uiteenlopende tijden, plaatsen en milieus, op een grond van waarheid moet berusten, en dat de Joden, die, overal waar zij kwamen, eerst op den duur voorwerp van afkeer of haat werden, daartoe óók zelf aanleiding hebben gegeven.

De redenen, die speciaal van den kant der Joden de slechte verhouding tusschen hen en de niet-Joden in de hand hebben gewerkt, zijn voornamelijk de volgende.

182