De zoon van een gazzen

DE MOORD

I

De inleiding tot de laatste fase vormde de boycot van de studenten aan de Rechtsschool. A. Z. Ben Jisjai was een der organisatoren. Omdat ook op dit punt diverse oncontroleerbare verhalen de ronde doen, leek het ons juist de bronnen te laten spreken en enkele brieven van Goadby en Nor-man Bentwich integraal op te nemen. Zij typeren uitstekend - in alle zakelijke onbewogenheid - de ambtelijke, koloniale sfeer. Zij zijn - evenals de epistels van J. H. Kann - ontleend aan de nalatenschap ter Rosenthaliana. De jurist Norman Bentwich - geboren 1883 - bekleedde in het toenmalige Mandaatgebied tijdens het bewind van Herbert Samuel - de functie van Legal Secretary.

Wel contrasteren deze epistels met de sympathieke, menselijke brieven van J. H. Kann. Zie over hem ons artikel van 7 oktober 1949 in De Joodse Wachter (J. H. Kann - Haags bankier en vriend van Herzl). Typerend voor Kanns loyale houding t.o. De Haan - zulks in tegenstelling tot nagenoeg alle Zionisten - is het volgende Ingezonden in De Joodsche Wachter van 5-5-1922: ‘Geachte Redactie,

In Uw laatste nummer tref ik twee ingezonden stukken aan, waarin de schrijvers zich m.i. veel te fel uiten ten opzichte van Jacob Israël de Haan. Laat mij dadelijk vooropstellen, dat ook ik zijn bezoek aan Lord North-cliffe betreur. Maar het is niet juist wat Dr. van Raalte zegt, dat als gevolg van dat bezoek de Northcliffe-pers, die vroeger de Zionistische zaak steunde, thans van front zou zijn veranderd. Die frontverandering dateert reeds van vóór het bezoek van De Haan. Dr. van Raalte acht hetgeen De Haan schrijft gevaarlijk en acht voortzetting daarvan voor onze zaak onge-wenscht. Ik kan de meening niet deelen. De Haan heeft in de loop der jaren een diep inzicht gekregen in de omstandigheden, die in Palestina heer-schen. Hij ziet scherp en geeft m.i. zijn indrukken weer naar zijn beste weten. Hij blijft daarbij een dichter. En dat is het juist wat mij, ook veel anderen, in tegenstelling met hetgeen Dr. van Raalte schrijft, steeds naar de courant doet grijpen, wanneer daarin een artikel van De Haan verschenen is. Al is het niet altijd alles even tactvol en al hoort zeker niet alles nu juist in de groote pers, zoo staat het meestal toch op een heel wat hooger niveau, dan wat er verder in de couranten over de Joodsche zaak te lezen is...

383