De zoon van een gazzen

ik was heel alleen in dit groote huis. Waarom heb ik dit verdiend! Maar ik wil niet verder hierover schrijven, ik maak mij maar van streek. Misschien was het beter geweest, maar ik had er de kracht niet toe, dat we van elkaar waren gegaan, toen ik bemerkte, dat je je huwelijk met mij betreurde, toen je mijn brieven ging verscheuren, enz. Bedenk toch eens, dat alle moeilijkheden in ons huwelijk van jouw kant gekomen zijn, niet van de mijne en dat jij van mij bent weggegaan niet omgekeerd. Niet dat ik je dit verwijt, het is alleen heel ongelukkig voor mij. En daarom voel ik ’t als zoo’n gemis, dat ik geen godsdienst heb, geen geloof aan een leven hierna; alles voor niets. Nog eens: lang zal ik niet meer leven, en misschien heel eenzaam en naar. Maar zoo valsch tegenover mijzelf, tegenover jou, tegenover de wereld kan ik niet zijn. Doe jij wat je vindt dat je moet doen. Het is het noodlot want als jij tot een andere godsdienst was teruggekeerd, de Protestantsche of de Katholieke b.v. dan had dit tusschen ons geen moeilijkheden gegeven. 15 Juni... Door den dood van je vader zal de band tusschen jullie, broers en zusters, ook wel losser worden en vooral als je ver van elkaar woont zooals Gerzon. Neen veel voor je vader gevoeld heb ik niet; Carry hield geloof ik nog het meest van hem. Je hebt natuurlijk nu al lang brieven van Jo en misschien van Meijer gekregen. Meijer was voor enkele dagen nog bij mij, hij ziet er schraaltjes uit, heeft veel last van zijn maag.

Om nog eens op ons terug te komen, zou je maar niet in elk geval terugkomen, Joop! Ik vind het zoo vreeselijk naar, dat je daar zoo onverzorgd leeft. Schrijf zelf maar welke oplossing je je denkt. Zal ik je dezen zomer komen halen? Maar schrijf dan onmiddellijk of telegrafeer, dan kom ik. Einde Juli begint mijn vacantie.

Ik ben zonder hoop, maar wacht af.

Dag lieve Jopie. Heel veel liefs van

Hans.

Amsterdam 23 Juni 1924

Beste Joop.

Ik ontving je aangeteekende brief met de volmacht etc. voor Van der Linden. Ik heb er dadelijk werk van gemaakt en als resultaat ontving ik een brief, waarin hij mededeelde: ‘dat hij jou had geschreven.’ Dus: ik zal nog even afwachten.

Het speet me van je te vernemen, dat je zoo weinig van ons ontving. Ik heb je toch twee brieven geschreven, één op 13 Mei en één op 29 Mei, heb je die niet ontvangen?

Nu over iets anders. Lien en ik waren gisteravond bij Hans, die er over sprak

338