hoef te aan een Joods-gefundeerde levensbeschouwing, die onze kern beschermt en ons terugbrengt binnen de 4 ellen der Halacha. Nodig is een nieuwe oriëntatie op de oude status der Joodse natie, rondom de traditionele Kehillot. Tegenover Israël zullen wij de moed moeten opbrengen zelfstandig andere postulaten te stellen.
Israël leidt onmiskenbaar tot een structuur, die geen speciale Joodse vergezichten opent, in die traditionele zin, waarin wij de historie van ons volk leerden begrijpen en liefhebben. De krachten, die het Joodse volk staande hielden en die in eerste en laatste instantie ook tot onze Staat hebben geleid, waren van een hogere orde.
In het galoet is begrip hiervoor gemakkelijker te verwerven dan in de ongebonden vrijheid van Israël. Dat in de ontwikkeling van het echte Joodse nationalisme geheel eigen diep-religieuze krachten verborgen lagen en liggen, zal het uitgangspunt moeten zijn bij het weder verwerven van ons grootste bezit: de traditie.
Voor ons ligt er een synthese: die van het oude Jodendom en een Israël, dat als ideaal worde benaderd uit de bronnen der historie. Wij, die gebleven zijn, laten wij simpel het enige verdedigen, dat niet slechts Israël, maar bovenal ons aangaat: het Jodendom, ons bovenmenselijke en als zodanig naar menselijke normen niet geheel te doorgronden geestelijk bezit.
169