Van Israelieten tot Israeliers

raison d’être voor een voortbestaan van de Joodse individualiteit gelegen is in het religieuze vlak. Deze mening werd door hen sedert de stichting van de Joodse staat Israël het uitdrukkelijkst naar voren gebracht op 15 mei 1948, toen zij verklaarden dat zij als Amerikaanse burgers geen nationale loyaliteit of verbondenheid hadden met de staat Israël, ook al waren zij Jood van geloof. Voor hen is Israël een vreemde mogendheid. Terwijl de politieke zionisten beweren dat 80% of meer der Amerikaanse Joden zionist zijn, zijn slechts weinig Amerikaanse Joden bereid naar Israël te gaan om zich daar blijvend te vestigen. De mees ten beschouwen Palestina als een toevluchtsoord voor hun vervolgde rasgenoten in andere landen.”

Na enkele summiere opmerkingen over de Joden en hun betekenis voor de Amerikaanse cultuur en maatschappij voegt de schrijver eraan toe:

“Desalniettemin bestaat er onder de Joden in Amerika veel angst en zorg betreffende de toekomst. Vol hoop zien zij naar de kerken om die toekomst te beveiligen en een ernstige groei van het antisemitisme te voorkomen. De meesten zijn er van overtuigd, dat er nooit een door de regering gesanctioneerd antisemitisme zal zijn zoals in Duitsland onder Hitler het geval was, doch het zo nu en dan losbarsten van het geweld der massa bij relletjes of lynchpartijen tegen negers — hetgeen de Amerikanen nog niet hebben kunnen verhinderen — is een ernstige waarschuwing tegen de mogelijke gevaren van het antisemitisme/’

Maar voorlopig komen ze dus nog niet, de Amerikaanse Joden. En trouwens (als we afzien van al te kleine getallen) ook niet uit andere landen van het Westen. Zelfs ontwaren we in welvarende landen als Nederland het bedenkelijke symptoom maatschappelijke en geestelijke kneusjes weg te werken naar het land, dat door zijn fris, tot de verbeelding sprekend elan, een dubieuze lading zo fraai naar de zijde der buitenwereld kan dekken, de idee der Alija aldus tot een onverwacht maatschappelijk criterium depreciërend.

Intussen valt er in de Joodse wereld een zekere stabiliteit op te merken, die vergelijkenderwijze ongeveer het volgende beeld laat zien: in 1939

Europa (incl. Aziatisch USSR en Turkije)    9.739.200

Amerika (Noord en Zuid)    5.480.175

Azië    771.500

Afrika    609.800

Australië en Nieuw-Zeeland    33-000

Totaal 16.633.675

160