Van Israelieten tot Israeliers

waken over de heilige plaatsen van alle religies; en hij zal trouw zijn aan de principes van het handvest van de Verenigde Naties.

De staat Israël zal bereid zijn samen te werken met instellingen en vertegenwoordigers van de Verenigde Naties ter uitvoering van het besluit van 29 november 1947 en zal streven naar de totstandkoming van de economische eenheid van Erets-Jisraël in zijn geheel.

Wij roepen de Verenigde Naties op om het Joodse volk de hand te reiken bij de opbouw van zijn staat en de staat Israël op te nemen in de familie der volkeren.

Wij roepen — zelfs te midden van de bloedige strijd die reeds maanden tegen ons gevoerd wordt - de kinderen van het Arabische volk, inwoners van de staat Israël, op om de vrede te handhaven en hun aandeel te nemen in de opbouw van de staat op grond van volledig en gelijk burgerrecht en op grond van passende vertegenwoordiging in al zijn instellingen, zowel tijdelijke als permanente.

Wij reiken een hand van vrede en goede nabuurschap aan alle omliggende staten en hun volkeren, en roepen hen op tot samenwerking en wederzijdse hulp met het in zijn land zelfstandige Joodse volk. De staat Israël is bereid zijn aandeel bij te dragen aan een gezamenlijke inspanning voor de vooruitgang van het gehele Midden-Oosten.

Wij roepen het Joodse volk in al zijn woonplaatsen op zich te verenigen rondom de Joodse bevolking van Erets-Jisraël door immigratie en opbouw en haar terzijde te staan bij haar grote strijd ter verwezenlijking van het eeuwenoude streven tot de bevrijding van Israël.

In vertrouwen op de Rots van Israël ondertekenen wij eigenhandig deze verklaring in de zitting van de voorlopige staatsraad, op de grond van het vaderland, in de stad Tel-Aviv, heden, de dag vóór Sabbat, Ijar 5708 — 14 mei 1948.”

Psychologisch was deze historische daad bovendien een meesterstuk van enscenering. Na een nuchtere, politieke, zionistische begin-alinea brengt de tweede ons reeds — met de “avond van de Sabbat” — in een sfeer, die wel moest spreken tot een christelijke wereld, die, na de barensweeën vóór de komst van de Masjieach (chewle Masjieach), thans de Messiaanse visioenen der profeten in vervulling zag gaan. Hier manifesteerde zich door de mond van mensen opnieuw de stem van God. Nog sterker ervoeren dit de Joden, die uit moderne luidsprekers in de taal van deze wereld zo iets als de klassieke boodschap hoorden uit Jesaja 52:

“Waak op, waak op, trek uw sterkte aan, o Sion! trek uw sierlijke klederen aan, o Jeruzalem! gij heilige stad; want in u zal voortaan geen onbesnedene noch onreine meer komen.

Schud u uit het stof, maak u op, zit neder, o Jeruzalem! maak u los van de

156