Van Israelieten tot Israeliers

zaak ging bemoeien, bleven de verwachte tegenstellingen niet uit. Weer kwam een “Verdeling” van Palestina aan de orde. Er zouden twee staten ontstaan, een Arabische en een Joodse, beide verbonden in een economische liga, terwijl de stad Jeruzalem onder een speciaal regime zou worden gesteld. De discussies hierover werden overschaduwd door de groeiende onrust in het land, die een hoogtepunt bereikte nadat bekend was gemaakt dat de Engelse Regering had besloten het Mandaat te zullen beëindigen, als consequentie waarvan op 1 augustus 1948 de laatste Britse soldaat het land zou verlaten. Het ging nog sneller dan men had verwacht. Reeds op 30 juni stapte de laatste krijgsman te Haifa aan boord. Toen had echter de definitieve ontwikkelingslawine al ingezet. Want terwijl in New York de discussies in de Bijzondere Algemene Vergadering der Verenigde Naties nog in volle gang waren, o.m. over het voorstel tot wapenstilstand van 16 april — dat volgens binnenkomende berichten geen enkel effect had gesorteerd -, legde de woordvoerder van de Jewish Agency op 14 mei de verklaring af dat die ochtend om 10 uur de Joodse Staat was uitgeroepen... Nog de volgende dag deelde een woordvoerder der U.S.A. mede, zo juist van zijn regering te hebben vernomen dat de Verenigde Staten de Voorlopige Regering had erkend als het de facto-gezag van de nieuwe staat.

Maar nu dan ook eindelijk naar de Joodse historie terug en naar het land der pioniers, die met de rug naar de zee en naar de woestijn moedig vochten voor de idee van Herzl. Het terugtrekken van de Britse troepen en het als gevolg daarvan driester worden der Arabieren schiepen op vele plaatsen een vacuum. Hier lagen even zovele hinderlagen als kansen. De onlusten van weleer groeiden onder de gewapende handen der Joden uit tot een echte bevrijdingsoorlog. Midden in die spannende en onzekere periode greep David Ben Goerion in. Op de al eerder genoemde datum werd na eeuwen een splinternieuwe Joodse Staat uitgeroepen, onder de naam Israël.

“Daarom zijn wij, leden van de raad van het volk, vertegenwoordigers van de Hebreeuwse bevolking en de Zionistische beweging, bijeengekomen op de dag van het Britse mandaat over Erets-Jisraël en krachtens ons natuurlijke en historische recht en op grond van het besluit van de Vergadering van de Verenigde Naties kondigen wij hierbij de oprichting af van de Joodse staat in Erets-Jisraël, dat is de staat Israël.

De staat Israël zal openstaan voor Joodse immigratie en vereniging van de verstrooiden; hij zal zich toeleggen op de ontwikkeling van het land ten behoeve van zijn inwoners; hij zal gebaseerd zijn op de grondslagen van rechtvaardigheid, vrijheid en vrede overeenkomstig de visioenen van Israëls profeten; hij zal volledige sociale en staatkundige gelijkheid handhaven voor al zijn inwoners zonder onderscheid van geloof, ras of sexe; hij zal garanderen vrijheid van godsdienst, geweten, taal, onderwijs en opvoeding; hij zal

155