VIII. DUITSE JUFFROUW
Die 't zijkamertje had aan 't eind van de gang, met één raam naast onze twee. Die nooit op de thee gevraagd werd en tegen wie bleke Toos lachbrutaalde en schunnig dee.
Ze was mager en vergeeld, liep altijd met een zomerjacquet1, en een witbeveerde hoed. Het was Duitse juffrouw.
-Ja, naarbovenpraattejuffrouw Meks in de tuin, an die Duitse juffrouw ben ik toch zo eeuwige mal gekommen. As u nog effen 't raam openlaat kan ik 't u net vertelle, onderwijl dat de rook uittrekt.
We zaten met z'n tweeën op de vensterbank, 't raam open, omdat de kachel gerookt had, want de pijp was d'r uitgevallen. .. en warm wat scheen de zon al. Over de scheischutting leunlei huisjuffrouw, luisterde mee.
- Nou, u begrijp, as je verhuurt, dan kan-je d'r niet altijd voor, wat voor 'n lieden of je krijgt. Nee... zeg u dat nou zelf. Maar affijn, 'n week of wat voor dat u kwam toen had ik ook 't kleine kamertje leeg... en ik had 'n bordje angezet 'Een slaapkamertje te huur' en toen de tweede dag al kwam d'r 'n meneer om 't kamertje te zien, die vond 't nogal aardig, nou zal u me moete toegeve, dat 't ook wel een aardig kamertje is, nou hij huurde 't dan, maar, zei-die, 't is voor m'n zuster, maar daar zal u helemaal geen last van hebben, nog minder as van 'n heer, want ze is de hele dag buitenshuis an d'r bezigheden, maar zeidie, wat ik zeggen wou, ze is heel lang in Duitsland geweest, en i. Kort, getailleerd manteltje